М.Майсюк
Алея Герояў
Алея герояў – схіліце галовы,
За мужнасць і стойкасць аддайце паклон!..
Нам памятаць трэба: жыццём і крывёю
Хто ворагу лютаму ставіў заслон.
Красуцкі Яўген, з малых год капылянін,
Ён ратную службу ў пяхоце прайшоў.
Фарсіраваў Днепр, не аднойчы паранены,
Стаяць да канца быў заўсёды гатоў.
З Якубавіч родам Адам наш Ляшчынскі,
Танкіст, які першым у атаку ішоў.
Да двух батальёнаў салдат-пехацінцаў
Злажыў ён ў адным са шматлікіх баёў.
Вікенцій Драздовіч, хлапец з Навасёлак,
Адход партызан засланіў ён сабой…
Атрад смельчакоў – і быў спынены вораг:
Апошнім, смяротным стаў Лаўскі іх бой…
Адзін з цімкаўлян – Наржымскі Уладзімір,
Лётчык-знішчальнік, сапраўдны герой,
Фашыстаў крушыў ва Уераіне і ў Крыме,
Каб мірнае неба было над зямлёй…
Балгавічы таксама далі нам Героя:
Аляксандр Радкевіч, маёр-інжынер.
Масты, пераправы ўзводзіў для боя,
Заўсёды апраўдваў высокі давер.
За мужнасць адзначаны і Максіменя
Іосіф – адзін са старынскіх мужчын.
І памяць аб ім пранясуць пакаленні
За тое, што храбра граміў белафін.
У нас ёсць герой Ленінградскай блакады –
Аляксандр Таўпека, што з Доктараві.
Хоць градам ляцелі на горад снарады,
“Трымацца і выжыць!” – гучаў яго кліч.
Дусаеўшчыну ўславіў Мікола Рамашка,
Палітрук і таварыш для нашых салдат.
Бярэзінскі мост, бой смяротны і страшны…
Цаною жыцця маёр здзейсніў загад…
Казлоўскі Ігнат, штурмавік-малайчына;
На ворага бомбы ён кідаў з нябёс.
Гарэлі саставы і танкі, машыны…
З Вялікіх ён Прусаў і вогненны лёс.
Вядома, што з Блеўчыц Арсеній Нячаеў.
Дакрануўся і ён да рэйхстага сцяны.
На фронце не раз яго адзначалі –
Камандзіра разліку, бога вайны.
Грыб Аляксандр, Крывасёлкі, пяхота…
Пашчасціла хлопцу вярнуцца дамоў,
А Зорка Героя – яго ўзнагарода –
Як памяць аб тым, праз што ён прайшоў.
Алея герояў – адвага і мужнасць,
Алея герояў – нашчадкам наказ:
Радзіма і маці – галоўная сутнасць,
А будучынь наша залежыць ад нас!..
